Pastorale sectie Oud-Rijswijk

“Gelukkig nieuwjaar allemaal” zo klonken de goede wensen bij mij in de straat. Stiekem denken we erachter aan: ik hoop dat volgend jaar de c-tijd echt voorbij is. En dat hoop ik ook van harte!
Het nieuwe jaar strekt zich als een onbeschreven bladzijde voor ons uit: wie gaan we zien, wie gaan we ontmoeten. Wat gaan we leren, wat gaan we afleren? Ik weet het niet. Ik dacht daarbij aan het mooie gedicht van Prediker, te vinden in Prediker 3:1-8 Voor alles is een tijd

Voor alles wat gebeurt is er een uur,
een tijd voor alles wat er is onder de hemel.

Er is een tijd om te baren
en een tijd om te sterven,
een tijd om te planten
en een tijd om te rooien.

Er is een tijd om te doden
en een tijd om te helen,
een tijd om af te breken
en een tijd om op te bouwen.

Er is een tijd om te huilen
en een tijd om te lachen,
een tijd om te rouwen
en een tijd om te dansen.

Er is een tijd om te ontvlammen
en een tijd om te verkillen,
een tijd om te omhelzen
en een tijd om af te weren.

Er is een tijd om te zoeken
en een tijd om te verliezen,
een tijd om te bewaren
en een tijd om weg te gooien.

Er is een tijd om te scheuren
en een tijd om te herstellen,
een tijd om te zwijgen
en een tijd om te spreken.

Er is een tijd om lief te hebben
en een tijd om te haten.
Er is een tijd voor oorlog
en er is een tijd voor vrede.

Prediker zegt dit met een zekere zwaarmoedigheid: hij heeft in zijn lange leven gezien en ervaren dat de mens maar een heel bescheiden invloed heeft op de tijd. En zeker een bescheiden invloed op hoe anderen hun tijd besteden. Dit besef is heel actueel. Ik heb dit gedicht eens voorgedragen op een verjaardag. Mensen kwamen achteraf naar mij toe en ze vroegen: wat een bijzonder gedicht was dat! Wie heeft dat geschreven?
Het geeft maar aan dat het levensgevoel van Prediker nog steeds herkenbaar is, alsof het gisterren op papier gezet is. Maar tijdsbesef van de mens staat niet los van God. Na dit gedicht vertelt Prediker dat dit levensgevoel hem tot een inzicht over God bracht. God heeft ons het goede  gegeven. Daarom zouden we maar beter gaan genieten van al het goede dat ons ten deel valt.
Zo kijk ik verwachtingsvol het nieuwe jaar in: de tijd gaat op en neer. Net zoals het tij van de zee. Bij al het goeds kijk ik vol verwachting omhoog. Daarin herken ik Gods hand. Gezegend Nieuwjaar allemaal!

(foto: Nelly Vos)

foto nelly

In memoriam Tjitske Dijkman
Tjitske Dijkman werd geboren in Hallum, Friesland. Zij groeide op met 12 broers en zussen in een gereformeerd gezin. Ze waren niet rijk, maar ze hadden wel genoeg, dus voor een eter extra was er altijd plaats. Hun maaltijden begonnen altijd met een welgemeend gebed, zo herinnert zich een neef. Tjitske groeide op en kreeg al gauw vaardigheid in de administratie. Ze heeft één jaar als administratieve kracht gewerkt bij de dominee in haar dorp. Dit deed haar goed en het smaakte naar meer. Zodoende kwam zij terecht op het ministerie van Verkeer en Waterstaat, waar ze de rest van haar leven werkte. Zij werd vanzelfsprekend deel van de kerkgemeenschap hier in Rijswijk en ze deed mee aan allerlei kerkelijke activiteiten. Ze was ook trouw aanwezig in de zondagse diensten. Twintig jaar geleden kreeg zij last van gehoorproblemen, waardoor de kerkdiensten steeds minder verstaanbaar werden. Dit vond ze verdrietig, want zij was een gelovige vrouw. Haar energie kwam voort uit haar geloof. Zo hadden die gehoorproblemen niet het laatste woord over haar. Zij was positief ingesteld en keek altijd naar wat er wel mogelijk was. Haar Colombiaanse hulp komt uit een heel druk gezin, en ze vertelde over haar werk bij Tjitske: “Als ik bij haar in huis kwam, werd ik helemaal rustig.”
Tjitske Dijkman is 91 jaar geworden. 25 november heeft de familie met een kleine kring van vrienden afscheid genomen van haar. Het draaide in deze dienst om de woorden uit Psalm 139 “Heer, die mij ziet zoals ik ben, dieper dan ik mijzelf ooit ken”. Een warm afscheid van een vrouw, die er gelovig naar uitzag dat de Heer haar tot zich nam.

Lezing ‘God en de pandemie’ gaat niet door … vanwege de pandemie.

In het vorige kerkblad heeft u wellicht gelezen dat er 18 januari een lezing aankwam over ‘God en de pandemie’. Een spannend thema, waar al veel over gezegd is en geschreven. Helaas kan het niet doorgaan … vanwege de maatregelen tegen de pandemie! Hierom mag u rustig wel lachen thuis.
Hopelijk is er in de loop van komend jaar een mogelijkheid om een nieuwe datum te plannen. Maar 18 januari gaat de lezing in de Nieuwe Kerk dus niet door.

Wat er wel doorgaat zijn de kringen die binnen de beperkingen mogelijk zijn. Dit zijn de data.
Mocht u interesse hebben in een van de kringen, bel/ app of mail (gegevens pagina 7 ).

U bent van harte welkom!

Agenda januari/februari:
10 januari Kring De Verdieping
11 januari Kring ‘In den beginne’
16 januari Pannenkoekenkerk
24 januari Kring 3.0
7 februari Kring 3.0