Pastor

Toevlucht
We kennen allemaal wel de uitdrukking ‘je toevlucht zoeken tot’, een actieve vorm van bescherming of troost zoeken bij iets of iemand. Je zoekt jezelf een weg, want ‘ergens moet een mens toch heen – hij gaat zijn eigen weg, alléén. En zoekt of in de wildernis – een bron van levend water is’. (Huub Oosterhuis, Dooplied voor Friso).

Maar wat te doen als je nergens heen kúnt, als je de weg niet meer ziet, als je de bron nergens meer vindt? Als je te zwak bent om op je benen te staan? Als je zo ziek bent dat je alleen nog maar in je bed kunt liggen afwachten voor welke niet te verdragen onmogelijkheden de dag of de nacht je nu weer zal stellen? Als je geen zicht hebt op ook maar enig herstel? Als je niets meer kunt? Als je bent aangeland op de bodem van de allerdiepste diepte? Als je alleen de dood nog voor je ziet als toekomstbeeld?

Elke actieve vorm is dan echt wel verdwenen, voor jou is nergens meer bescherming. Er is geen troost. Geen werkelijke hoop, geen toekomst, geen uitzicht. Want je kunt nergens meer naar toe, laat staan dat je je een toevlucht kunt zoeken.
Het lijkt heel erg tegenstrijdig, maar juist daar, in het diepst van je ellende, kun je op de mooiste gedachten komen. Je ligt in je bed. Je lijdt. En je denkt: ik kán niet meer. Je denkt: ik zit nu op de alleronderste trede van de trap, dieper kan ik niet zinken. Maar dan schiet dat woord, toevlucht, je te binnen. touwJe bedenkt het niet zelf: het wordt je te binnen gebrácht. Aus Blaue hinein? Ja, aus Blaue hinein komt niet alleen dat wóórd naar je toe, die Toevlucht zélf komt naar je toe. Hij gaat naast je zitten, daar op die onderste trede en slaat een arm om je schouders, legt een hand op je hoofd, deelt zegen uit. En daar, juist daar, leer je te ontvangen. Leer je dat je het niet allemaal alleen hoeft te doen in het leven. Leer je dat er een anker, je toevlucht, in je leven is waarvoor je niets hoeft te doen, behalve ontvangen.

Hoe moeilijk is dat, ontvangen. Denken velen. Maar ze hebben het allemaal bij het verkeerde eind: het is juist het eenvoudigste dat er is.
Mij lijkt het ’t allerbeste voornemen dat je kunt bedenken voor het nieuwe jaar dat voor ons ligt.
Eenvoudig. Ontvangen.

Met een hartelijke groet en goede wensen,
Maria Opgelder