Pastorale sectie Oud-Rijswijk

Levensverhaal
Het mooie van het werk als predikant is, dat je vaak iemands levensverhaal te horen krijgt. Soms vertellen mensen je iets persoonlijks op een pastoraal bezoek, maar soms krijg je ook op terrasjes hele levensverhalen te horen. Het bijzondere van levensverhalen is, dat ze voortdurend veranderen in hoe we ze vertellen. De feiten blijven gelijk (waar je geboren bent, hoeveel broers en zussen je hebt en hoe oud je bent), maar hoe je het interpreteert, verandert door de jaren heen. Ben je een ‘verloren’ zoon of juist de ‘oudste’ zoon? Ben je een held met succes in het leven of ben jij juist een verzetsstrijder, met een leven vol tegenslagen? Paulus vertelt in de nieuwtestamentische brieven regelmatig over zijn leven, bijvoorbeeld in Filippenzen 3:4-13. Hij maakt als het ware een CV waarom mensen hem fantastisch kunnen vinden: hij is van goede afkomst, hij heeft gestudeerd en hij heeft de letter van de Torah altijd gevolgd. Maar dan komt het: “Maar wat voor mij winst was, ben ik omwille van Christus als verlies gaan beschouwen.” Hij wil niet zijn identiteit laten bestaan uit zijn eigen prestaties en zijn eigen succes. Hij wil dat Christus bij hem voorop staat, dat al het goede dat hij doet, toegerekend wordt aan Christus. Want die is belangrijk, Zijn lijden en Zijn opstanding. Ook weet Paulus dat hij daar niet altijd in slaagt, maar hij blijft het als doel voor zich houden. Hij heeft zo een toekomstgerichte identiteit: niet wat er is gebeurd bepaalt wie hij is, maar wat er nog gaat komen in Christus’ naam. Dat maakt hem tot wie hij is. En het maakt hem een vrijer mens om zo in vertrouwen te leven naar Christus’ toekomst toe.
Normaal gesproken als wij iets over onszelf vertellen, dan gaat dat over iets wat achter ons ligt. Hoe oud je bent, waar je vandaan komt, waar je voor geleerd hebt, etc. Misschien is het ook wel mooi om iets te vertellen van je hoop, je toekomst bij zo’n ontmoeting. Als christen kan je vrijer zijn, omdat je met vertrouwen Gods toekomst tegemoet ziet.

Jaarthema
Komend jaar zal het draaien om ‘Van U is de toekomst’. Het is een oefening om als mens, maar ook als kerkgemeenschap de toekomst in de handen te leggen van de Heer van alle leven. Wij zijn zo gewend om de touwtjes zelf in handen te houden, dat het best wennen is als wij niet de controle hebben. Het kan zomaar gebeuren dat wij niet alles onder controle hebben, omdat het leven ons een onverwachte gebeurtenis brengt, een ongeluk of juist een hartverwarmende ontmoeting.
Ik hoop dat er in september weer de nodige activiteiten van start gaan. U leest er van alles over in de folder ‘Van Binnenuit’. Mochten jullie een activiteit graag willen die er niet instaat, voel je vrij om jouw idee aan een van de pastores te noemen!

Strandwalfestival: in de kerk en de campingtent
Met het Strandwalfestival zullen er de nodige onverwachte ontmoetingen zijn bij de Oude Kerk. Op zaterdag 11 september zal de kerk open zijn tussen 11.00 -15.00 uur.
Er zal een muzikaal programma zijn, verzorgd door cantorijleden en onze cantor-organist. Ook is er een nieuwigheid dit jaar: een aantal van de predikanten van Rijswijk (vanuit de oecumene) zullen in een campingtentje voor de kerk zitten. Er staat dan een bordje voor de tent “Praat eens met een dominee”. In Amsterdam heeft men op meerdere festivals deze formule uitgeprobeerd en het leidde tot leuke en onverwachte ontmoetingen.

Startzondag
Op Startzondag is de Oude Kerk gastheer voor de gezamenlijke startdienst van de Oude en de Nieuwe Kerk. Nu kunnen we door corona zondagmorgen niet bij elkaar zitten, maar we zullen wel  na de dienst buiten koffiedrinken met een speciale koek. Daarna volgt een goed verzorgde lunch en er zijn pannenkoeken voor de kinderen. Voor deze zondag zoek ik nog bakkers (m/v voor de speciale koek (recept stuur ik toe) en voor de pannenkoeken. Wie helpt mee? Stuur me een mailtje of bericht!

Tot slot een prachtig oud gedicht van Jacqueline van der Waals, over toekomstgericht leven. Het ga jullie goed.

Wat de toekomst brengen moge,
mij geleidt des Heren hand,
moedig sla ik dus de ogen,
naar het onbekende land.
Leer mij volgen zonder vragen,
Vader wat Gij doet is goed.
Leer mij slechts het heden dragen,
met een rustig, kalme moed.

Heer ik wil Uw liefde loven,
al begrijpt mijn ziel U niet.
Zalig Hij die durft geloven,
ook wanneer het oog niet ziet.
Schijnen mij Uw wegen duister,
zie ik vraag U niet: waarom?
Eenmaal zie ik al Uw luister,
als ik in Uw hemel kom.

Waar de weg mij brengen moge,
aan des Vaders trouwe hand,
loop ik met gesloten ogen,
naar het onbekende land.