Pastorale sectie Midden-Rijswijk

Misverstand overdenking: Het ging niet over mij ! 
Tot mijn schrik dachten sommige mensen dat ik in het hoofdartikel Ze noemen mij een klager een boekje over mezelf had open gedaan. Dat is niet het geval. Evenmin als dat zo was in het artikel over dementie. Beide artikelen zijn in de ik-vorm geschreven. Dat is een bepaalde literaire stijl waardoor je heel dicht bij de beleving van een ander mens kan komen. Maar er kleeft dus ook het gevaar klager.v3van misverstanden aan. Daar zal ik bij het schrijven in de toekomst rekening mee houden. Als ik in de ik-vorm schrijf over  iemand met dementie of over een klager of wat voor mens ook, dan heb ik nooit één bepaald mens op het oog. Ik word geraakt door wat ik meemaak met tallozen. Soms zijn het herinneringen aan personen van tientallen jaren geleden. Wat ik probeer is begrip te kweken voor wat erachter soms moeilijk gedrag verborgen kan liggen. Zo was de bedoeling in het laatste artikel iets te laten zien van de pijn die iemand die veel klaagt kan doormaken. Excuses voor de verwarring die dit artikel bij sommigen heeft opgeroepen. Ik hoop dat de bedoeling ervan nu beter door kan werken. En geloof me: ik zou nooit een heel hoofdartikel aan mezelf wijden!

Afscheid van een collega
Als predikant heb je gelukkig collega’s. Je bent naar mijn beleving bevoorrecht als je in een gemeente met meer-dere predikanten werkt. Hoewel predikanten collega’s zijn die elkaar veel minder vaak zien dan de meeste werknemers, is er wel degelijk de verbondenheid van met hetzelfde werk bezig zijn. De eerste ontmoeting met Anne Marijke was in een restaurant in Oud-Rijswijk. We mochten haar daar als toekomstige collega’s ontmoeten voordat het beroep op haar zou worden uitgebracht. Ze stelde aan ons allen de vraag hoe wij het werk als predikant ervaren in een tijd van ontkerkelij-king. Ze was blij verrast mij te horen zeggen dat ik het werk erg leuk en zinvol vind. Dit tegen de achtergrond van wat ze van andere collega’s in het land wel hoorde, die het werk vooral als moeizaam ervoeren. Zelf had ze het, toen ze nog gemeentepredikant was, ook positief beleefd. Ze hoopte het weer op die wijze te gaan ervaren.

andere weg

Dat lukte ook. Ze deed het werk graag en met overgave. Dat is in wezen altijd zo gebleven. Maar na het drama dat Hans en daarmee ook haar trof, ging alles moeizamer. Het stemt droevig dat ze het besluit heeft moeten nemen om het werk eerder af te ronden dan de bedoeling was. Toch zal ze op een bepaalde manier altijd met deze geloofsgemeenschap verbonden blijven. Dat geldt ook voor Hans die met zijn ontwapenende persoonlijkheid bij velen nog heel levendig in de herinnering aanwezig is. Van harte Licht en Vrede op de verdere levensweg gewenst!

groepGroepswerk

Bij dit kerkblad ontvangt u de folder van het groepswerk. Er is heel veel te doen in het najaar. Mogelijk komt er via het kerkblad zelfs nog meer aanbod bij. Wacht niet te lang met opgeven. Het is jammer als u ineens ontdekt dat een bepaalde activiteit al begonnen is, terwijl u/jij van plan was mee te gaan doen.

Een nieuw jaar!
Alsof ik zestien jaar ben zoek ik nog ieder jaar een schoolagenda uit. Want voor mijn beleving loopt het jaar van zomer tot zomer.  Dat komt omdat het kerkelijk seizoen ook zo loopt. Vóór de zomer worden plannen gesmeed voor het nieuwe seizoen. Er wordt geëvalueerd en nagedacht. Ook het eigen leven wordt tegen het licht gehouden. Met het hele gezin worden hoogte- en dieptepunten vannieuw jaar het afgelopen jaar besproken. En dan begint het allemaal weer, in september. Van harte hoop ik dat we een goed kerkelijk seizoen zullen beleven. Dat we verrijkt zullen worden door prachtige Bijbelteksten en liederen. Dat we elkaar zullen zien staan en ook werkelijk willen ontmoeten. Dat leeftijd daarbij geen rol speelt, want als je eenmaal in gesprek bent blijkt de ander gewoon een mens zoals jijzelf. Dat ook zij die niet actief mee doen dat wel (weer) gaan doen.  En dat we met elkaar beseffen hoe belangrijk het is in onze vaak zo verwarrende en beangstigende tijd een krachtige geloofsgemeenschap te (gaan) vormen. Tegen de haat en de onverschilligheid in. Aan de kant blijven staan lijkt misschien heel gewoon. Maar hoe verantwoord is dat nog in een tijd die om helderheid en keuzes vraagt? Ik hoop dat het vanzelfsprekend wordt om actief te zijn, op één van de vele manieren die in een kerk mogelijk is.

Niet aanwezig op startzondag 3 september
Helaas kan ik -als grote uitzondering- op de startzondag niet aanwezig zijn, omdat we dan een -reeds lang geleden geplande-familiebijeenkomst hebben. Van harte hoop ik dat het voor de wél aanwezigen een inspirerende (halve) dag zal worden. En dat de band tussen mensen van de Oude- en Nieuwe Kerk erdoor zal worden versterkt!

In de kerk aanwezig en bezoek
Iedere dinsdag ben ik in de kerk aanwezig. Ook telefo-nisch dan bereikbaar via het nummer van de Nieuwe Kerk of via mijn eigen mobiele nummer. Voor een gesprek wordt u verzocht een afspraak te maken. Voor iets doorgeven/ afgeven of een korte vraag kunt u zo binnenlopen. U kunt trouwens sowieso iedere dins-dagochtend de kerk binnenlopen. Voor het aansteken van een kaarsje bijvoorbeeld. Of om een kopje koffie te drinken bij de creatieve club die van 9.30 tot 11.00 uur in de grote zaal aanwezig is. Verder is het altijd mogelijk om bezoek te vragen bij u thuis.
Het zal in de toekomst, met steeds minder predikanten, erg van belang worden dat u zelf de telefoon pakt. Of een ander voor u om bezoek laat vragen. Misschien anders dan vroeger maar dat is met zo veel dingen. Wie niet vraagt wordt helaas vaak overgeslagen omdat we niet op de hoogte zijn. En er is altijd veel werk te doen.

Graag tot ziens, thuis,
onderweg of in de kerk
hartelijke groet
ds. Susan Karreman.