Pastorale sectie Nieuw-Rijswijk

 Zeg het met bloemen !
bloemen
Met deze slogan werd vroeger reclame gemaakt voor het kopen en geven van bloemen. En het is waar, je kunt met bloemen vaak iets zeggen als woorden ontbreken. Of als je jouw woorden nog eens wilt onderstrepen.
Ik ben zeer dankbaar voor de vele boeketten en bloemstukken die ik in de afgelopen tijd heb mogen ontvangen. Van de beide kerken, van groepen die ik leid of heb geleid en van individuele gemeenteleden. Altijd stond er een boeket. Er was tijd om er van te genieten en ook om er van te leren. In psalm 103 gaat het over de mens die bloeit als een bloem maar verdwijnt, ook als een bloem, als de wind hem omver blaast. Een bloem, een mens, we zijn er maar zo kort. En dan te zien hoe de bloemen staan te bloeien in al hun kleurenpracht.
Hun onvoorstelbare schoonheid. Zo is het ook met de mens, onvoorstelbaar mooi en kostbaar juist in zijn of haar kwetsbaarheid en voorlopigheid. Laten we genieten van dit leven dat niet van ons is maar dat ons wel werd toevertrouwd. Laten we genieten temidden van rafelranden en kreukels. Al was het maar van een bloem die prachtig staat te bloeien. En als het moeilijk wordt….bloemen helpen, meer dan de gever vaak beseft. Ik ben bevoorrecht door mijn centrale plek in de gemeente dat ik zoveel bloemen gekregen heb. Mijn hoop is dat u/jij ook de anderen eens een bloemetje stuurt of brengt. Juist als u geen woorden heeft en u onmachtig voelt bij de pijn van de ander. In de afgelopen tijd is Fransje Exalto overleden. U zult zeker meer over haar lezen in het kerkblad. Maar als er iemand was die hield van bloemen en van de natuur dan was zij het. Ze wilde niets liever dan op Franciscus van Assisi lijken die zorgeloos en vol vertrouwen door de prachtige natuur wandelde. De bloemen zijn ons gegeven om ons te helpen leven. Laten we er oog voor hebben!

Wel en niet aanwezig
Het is altijd lastig hoe het te gaan doen als het de bedoeling is het werk weer op te gaan pakken. Wacht je tot je weer helemaal de oude bent of ga je al eerder aan de slag? In overleg met het moderamen en de bedrijfsarts is het laatste mijn keuze geworden, langzamerhand weer wat gaan doen. Daarbij ligt de nadruk op de kerkdiensten. Omdat ik dan in korte tijd weer veel mensen zie. Van daaruit hoop ik het verder op te bouwen. Maar rust is de komende maanden nog heel belangrijk. Dus helaas zal er veel minder werk uit mijn handen komen dan normaal. Ik zal deels wel en deels niet aanwezig zijn. Verwarrend misschien, ook voor mij. Maar ik hoop van harte dat de dag niet ver meer is waarop ik kan zeggen: Ik ben er weer……helemaal !

Kindercatechese
Op maandagmiddag 9 maart gaat de kindercatechese weer van start.
Alle kinderen in de basisschoolleeftijd zijn welkom. Ook vriendjes en vriendinnetjes. Maar laat het wel even weten als je iemand meeneemt in verband met het aan te schaffen materiaal. De inloop is vanaf 15.30 uur en de catechese van 16.00 tot 17.00 uur. Het thema zal zijn: Met Jezus op weg naar Pasen. De kinderen die dat leuk vinden mogen meedoen aan de viering van Witte Donderdag.

Graag tot ziens, thuis, onderweg of in de kerk,
hartelijke groet, ds. Susan Karreman

Ter nagedachtenis aan mw. Fransje Exalto- Le Pair
wegFransje Exalto overleed op 15 januari 2020, op de leeftijd van 86 jaar. Zij woonde langdurig aan de Bunchestraat, en de laatste paar jaar in Westhoff en in Mariënpark te Leidschendam. Fransje en haar man Joop kregen drie kinderen en samen vormden ze een fijn gezin, dat zich later uitbreidde met schoonkinderen en zeven kleinkinderen. Op veel te jonge leeftijd overleed Joop. Dat was een enorme klap voor Fransje en het hele gezin, een klap die een spoor trok in haar ziel en in het hele gezin. Dat was voor niemand makkelijk. Maar het leven ging door. En ook haar geloof ging door. Zij sloeg haar ogen op naar de bergen, waarvandaan haar hulp kwam. Deze tekst stond op de rouwkaart want Fransje en Joop hielden veel van de bergen, waar ze ook veel vakanties hebben doorgebracht met de kinderen. Voor vertrek naar daar lazen ze dan altijd de Psalm die met deze regels begint, Psalm 121. In de dankdienst voor Fransjes leven, in de Nieuwe Kerk,  klonken dan ook de woorden van deze Psalm. Twee van Fransjes kinderen, en de dochter van Fransjes tweelingzus, deelden hun herinneringen.
Er was ook veel muziek: op het orgel klonken liederen die Fransje zelf een paar jaar geleden had aangereikt, waarvan er ook enkele zijn gezongen. Het laatste lied was een paaslied. ‘Daar juicht een toon, daar klinkt een stem’. In het vertrouwen op die toon en die stem is Fransje heengegaan, en dat was hetzelfde rotsvaste vertrouwen dat zij had op haar hereniging met haar innig geliefde en zo node gemiste Joop. Fransjes geloof was altijd toekomstgericht. Gericht op ‘Eens, als op de Grote Morgen’, de morgen dat de aarde en de hemel volkomen nieuw zouden worden. En in haar leven droeg zij haar krijgsbanier, ten strijde tegen verlies en verdriet. Zij droeg die als kruísbanier. Tot in Gods handen. Daar was en is zij veilig. En zo namen de kinderen, schoon- en kleinkinderen, en de goede vrienden en bekenden van Fransje afscheid van haar. Met dankbare handen weemoedig met zich meedragend al wat waard is niet te worden vergeten.
Het steentje voor Fransje legt gewicht in de schaal in de Nieuwe Kerk.
Maria Opgelder


In memoriam mevrouw Truus Zuurmond. 
07-01-1914   31-01-2020
Na een lang en veelbewogen leven waarin muziek altijd een belangrijke rol speelde, is in rust en vrede die alle verstand te boven gaat, van ons heengegaan
Mw. Truus Zuurmond, op de leeftijd van 106 jaar.

Zo begonnen wij de afscheidsdienst voor onze oudste zuster, op  6 februari 2020 in het rouwcentrum van woonzorgcentrum Steenvoorde.
Mw. Zuurmond heeft daar 15 jaar mogen wonen.
Vanaf 2000 woonde zij in Rijswijk en stond zij in onze gemeente ingeschreven als lid.
Geboren op 7 januari 1914 in Scheveningen in een gezin met 8 kinderen. Haar vader was een echte ‘Scheveninger haringvisser’, die regelmatig langere periodes van huis was.
Vader heeft het gezin opgevoed in het christelijk geloof, waarbij moeder een ondersteunende rol had.
Truus heeft lange tijd het geloof in de God van haar jeugd wat op een zijspoor gezet, maar toen haar zus haar erop aansprak en haar aanvuurde om weer naar de kerk te gaan, werd ze geraakt door ‘Gods roepstem’, zoals ze het zelf verwoordde. Ze heeft vervolgens geleefd uit en in de kracht die haar Heer en Heiland haar gaf.
Mw. Zuurmond had een prachtige zangstem. Ze is met hart en ziel jarenlang lid geweest van een Haags Operakoor, geleid door dirigent Coen Ruivenkamp. Ze heeft zelfs als soliste opgetreden in opera-uitvoeringen van haar koor.
Toen de stichting ‘Get Out’ een project startte waarbij ouderen kenbaar konden maken welk beroep ze ooit hadden willen kiezen, was voor haar de keuze duidelijk: operazangeres. Als zodanig is zij toen op de foto gegaan en een weergave is terecht gekomen in een boek: ‘Wat ik later wilde worden”.
Wat was ze trots dat omroep Max er aandacht aan besteedde.
Mw. Zuurmond heeft als alleenstaande vrouw veel meegemaakt in haar leven. Ze stond klaar voor familie en mensen in nood. Het uitreiken naar anderen bleef ze doen. O.a. in het woonzorgcentrum bleef ze haar vriendin, die op de pg-afdeling Rondvoorde was opgenomen, trouw bezoeken, terwijl ze daar toen zelf ook al woonde.  Toen deze vriendin overleed, had ze daar veel verdriet van; het gemis was groot. Het kringetje mensen dat bij haar betrokken was, werd steeds kleiner. Twee nichten hebben veel voor haar betekend. Toen één van haar nichten 5 jaar geleden overleed, heeft haar man, de aangetrouwde neef, zich trouw over haar ontfermd.
In het afscheid hebben we stilgestaan bij de tekst uit Romeinen 8. Niets zal mij kunnen scheiden van de liefde van Christus. Want God houdt van ons, zoveel dat Hij er zelfs zijn Zoon voor naar de aarde stuurde.  Met tranen in haar ogen kon ze tijdens haar laatste jaren daarover getuigen. En wat heeft ze de liederen volop kunnen zingen die deze geloofszekerheid verwoorden.
De familie dankte de pastoraal bezoekers en pastoraal werker uit de PKN-gemeente, die haar de laatste jaren met regelmaat bezocht hebben.

Neem Heer mijn beide handen en leid uw kind,
tot ik aan d’eeuw’ge stranden de ruste vind!   
Gez. 232:1a  NH-bundel)
Die rust heeft ze nu ontvangen.
Jannozien Moggré – geestelijk verzorger- Rijswijk.

 

Project Veertigdagentijd kindernevendienst
1 maart start de kindernevendienst met het Paasproject.
In de Veertigdagentijd lezen we teksten uit het evangelie volgens Matteüs. We horen wat Jezus zegt over Gods nieuwe wereld. En we denken na over wat wij hier en nu al van die nieuwe wereld kunnen zien.
Het project heet dit jaar: Tussen hemel en aarde.pyra
We beginnen met de Bergrede en werken iedere week toe naar de opstanding met Pasen.
Voor het moment met de kinderen in de kerkdienst is er een 3D-berg waaraan verschillende voorwerpen opgehangen kunnen worden. Op deze berg volgen de kinderen Jezus en zijn leerlingen die de berg beklimmen, onderweg naar Pasen. Elke zondag komt er een voorwerp bij dat bij het thema van die zondag hoort.
Astrid Spuij