Nieuwsbrief 34 d.d. 7 juli

Zestiende en laatste pastorale brief aan onze gemeenteleden

die alleen

duifLieve mensen,

Deze brieven ben ik steeds gestart met bovenstaande aanhef, terwijl ik die ’normaal’ niet zo snel gebruik. Maar dit virus heeft, naast alle ellende, ook nabijheid gebracht. En een grotere betrokkenheid op elkaar. Ook een besef van de grote waarde van een geloofsgemeenschap. Juist als je elkaar niet meer kunt zien ga je beseffen hoe waardevol dat is. De pastorale brief werd heel vaak ingezet in een tijd toen reizen en elkaar ontmoeten nog veel minder vanzelfsprekend was. De apostel Paulus heeft heel wat gemeenten geschreven om hen te bemoedigen. Toen dit virus een steeds dreigender vorm aannam en isolement ook voor gemeente- leden op de loer lag, leek het me zinvol dit oude maar beproefde middel weer in te zetten. Dat was echter nooit vrouwmogelijk geweest zonder de enorme inzet van Huibert van Eijsden, die de brieven redigeerde en kopieerde. Ook past een woord van dank aan de vele bereidwillige bezorgers. Om de toegankelijkheid te vergroten ben ik met mijn overwegingen steeds van gedichten uitgegaan. Omdat niet iedereen vertrouwd is met poëzie, is gekozen voor niet al te ingewikkelde gedichten. Niet het literaire gehalte maar de inhoud heeft de doorslag bij de keuze gegeven. Hoop, inspiratie en troost, het was de bedoeling om daar iets van over te brengen. Dat dat in ieder geval bij een aantal van u is gelukt, blijkt uit de reacties die werden ontvangen. Nu we wat het virus betreft momenteel in rustiger vaarwater zitten en de fysieke kerkdiensten weer van start zijn gegaan is het tijd om met deze brieven te stoppen. Het laatste gedicht gaat over de eerbied voor Hem die onze levens draagt, door welke crisis ook heen. Met grote eerbied voor deze God wil ik de serie afsluiten. Laten we nooit vergeten wat Hij ons allemaal schonk en schenkt! We weten niet hoe het verder zal gaan met dit virus. Mochten we toch weer in een lockdown terecht komen, dan is het voor mij geen bezwaar om deze bijzondere vorm van pastoraat te vervolgen. Ideeën en inspiratie genoeg. Maar laten we van harte hopen dat dat niet nodig is. En dat we met de nodige voorzichtigheid elkaar weer fysiek kunnen ontmoeten en onze vieringen houden. Graag tot ziens, thuis, onderweg of in de kerk.
Hartelijke groet, ds. Susan Karreman

 

Deze nieuwsbrief is ook te downloaden 200707-PGR-nieuwsbrief 34 dd 07 juli
voor verdere verspreiding.