Diaconaal werker

Uitdelen rugzakjes 5 juli op het AZC
Drie auto’s vol met rugzakjes vertrokken maandag 5 juli, van de Nieuwe Kerk naar het AZC.
De rugtasjes werden op gender gesorteerd op de bolderkar van het AZC geladen.
bolderkar
Vijf vrijwilligers hebben eerst aan alle kinderen tot en met 3 jaar, thuis hun rugzak overhandigd. Heerlijk was het om de kinderen te zien glunderen.
Vervolgens hebben we de bolderkar opnieuw gevuld en zijn we naar de basisschool gegaan en is er klas voor klas, op naam en leeftijd een rugzak aangereikt.
Aansluitend hebben we als De Samenlopers en alle kinderen samen, een kinderfeestje gehouden. Er was muziek, er waren poffertjes en ijs en de kinderen konden worden geschminkt. We zagen ineens veel tijgers en vlinders op het terrein verschijnen.

Ook zagen we de inhoud van de tasjes al direct in actie, het hele AZC-terrein werd met stoepkrijt bewerkt en we zagen ook ballen en springveren voorbij komen.
Het weer werkte mee en zodoende werd er ook nog samen geknutseld, verzorgd door De Samenlopers en vrijwilligers van de kinderactiviteiten. Elke zaterdag verzorgen vrijwilligers van De Samenlopers een ochtend met spel en knutselen en doen dat enorm leuk en liefdevol voor de kinderen.

Het was een feest en niet alleen voor de kinderen….

Fijn dat alle kerken samen dit hebben mogelijk gemaakt, wat betreft de financiën, het speelgoed en de vrijwillige inzet.

Afscheid diaken Hans van den Berge.
Per 1 juli is Hans de koster geworden van de Nieuwe Kerk, een functie op zijn lijf geschreven. Als diaken heb ik Hans leren kennen als een gastvrij, bewogen en aanvoelend persoon met gouden handen.  Vele malen is hij als diaken uitgerukt voor praktische ondersteuning, want dat is zijn sterkste punt.
Dus als koster zeer welkom. Hans, dank je wel voor al je werk binnen de diaconie en welkom in de samenwerking als koster. Als diakenen hebben wij 30 augustus in een coronaproof samenzijn afscheid van Hans genomen en bedanken we hem daarmee voor zijn periode binnen de diaconie.
Hans voor jou:
thank

Nazomeren
Mogelijk bent u in de zomer veel buiten geweest, misschien zelfs wel op vakantie. Overal waar je bent, is juist ook de vakantie een tijd waarin je veel in de natuur kunt zijn…. Overweldigend kan de natuur, dichtbij en veraf, je raken, de kracht van de bloemen, de oogsten op de velden.

Het deed me denken aan het feit dat Gods eerste preekstoel buiten staat en wel in de natuur, de schepping, trek het park of bos maar in.  Loop langs het strand van Scheveningen of kijk in de tuin bij de Nieuwe Kerk, de prachtige veldbloemen stonden vol kleurenpracht.
Misschien heeft u deze zomer zelfs wel een berg beklommen en heeft u genoten.
Ja genieten is dat, want het is Gods werk wat je daar ziet! Om ons heen zien we het schilderij van de schepping. De Maker heeft zelf Zijn handtekening eronder gezegd.
Gods eerste preekstoel staat niet in de kerk. Gods eerste preekstoel staat buiten.
De schepping is één grote woordeloze preek. Gods naam staat eronder, erachter, erboven en erin. Vandaar, Gods eerste preekstoel staat buiten.

Psalm 19 zingt erover. De hemel roemt de Heer, het firmament geeft eer, Hem die ’t heelal volbracht. Er is geen taal, geen woord, toch wordt alom gehoord, een wijd verbreide mare……..
Kennelijk, zo zegt Psalm 19, kunnen we buiten zonder taal of woord al veel van God horen. Maar Psalm 19 gaat verder en zegt: God richt Zijn Schepping ook in. Een mens heeft ook structuur nodig. De schepping en hoe wij daarin mogen leven worden geordend door de Thora, door Gods woord.

Iemand zei het eens als volgt: God leer je kennen door Zijn woord, maar je kunt Hem herkennen in Zijn schepping. Mooi: Kennen door Zijn woord, herkennen door Zijn schepping. Zo zijn wij altijd uitgenodigd: de eerste preekstoel van de Heer staat buiten, Zijn tweede preekstoel staat binnen, daar krijgen we een praatje bij het plaatje. Heer, onze God, hoe heerlijk is uw naam, die U ons noemt door sterren zon en maan. Hemel en aarde spreken wijd en zijd, tonen het wonder van uw heerlijkheid.

We hebben een verantwoording en zorg voor deze schepping gekregen, die boodschap, zullen we in de diaconale viering van 3 oktober nog eens liefdevol onder de loep leggen. Dan spreekt Ds. Trees van Montfort, auteur van het boek ‘Groene Theologie’.

preekstoel

Tot slot, in Noorwegen is een bijzondere rotsformatie, die je ook kunt beklimmen. De 600 meter hoge klif lijkt op een stoel, die oprijst vanuit de rotsen. Bovenop heb je een magnifiek uitzicht op het gebergte om je heen. Die platte rots noemen ze daar Gods preekstoel. Als u ooit nog een vakantiebestemming zoekt………..maar alleen het plaatje al is ook indrukwekkend om te zien! ‘Gods preekstoel’ in Noorwegen

Wol
Wat mooi te ontdekken, dat de oproep voor wol, in het vorige kerkblad is gelezen. Deze heeft al een aantal zakken met wol opgeleverd, waarvoor dank. De oproep voor wol, blijft van kracht want de verbruiker van de wol is erg actief, u kunt het met mijn naam erop, achterlaten in de Oude of Nieuwe Kerk. Alvast hartelijk dank!

Diaconaal werker,
Therese van Kampen